Kijkje in de keuken

Kijkje in de keuken | keukenmachine

Tekst: Smaakvol Noord-Holland Fotografie: Franka Fotografeert

Waar komt de liefde voor koken of bakken vandaan en wat is het favoriete keukengerei? Dat zijn de vragen die ik stel aan Noord-Hollanders in het item ‘Een kijkje in de keuken’. Afgelopen keer bezochten we Iris de Boer en dit keer nemen we een kijkje bij Sabien Bosman op Texel.

De lol in eten en het koken zelf heb ik niet van mijn moeder. Zij had meer interesse in boeken en mijn vader is zich er pas voor gaan interesseren toen hij met pensioen ging. Wel ging ik met mijn vader ‘nieuwe’ dingen proeven, visjes en onbekende groentes (artisjokken en asperges) en fruit (lychees).

Mijn moeder had als één van de weinige moeders uit mijn klas een baan. Ze was bibliothecaresse in ons dorp en omdat zij de hele dag aan het werk was, had zij bedacht dat wij ‘s avonds af en toe ook moesten koken.

Ik denk niet dat ik de familie niet erg blij heb gemaakt met mijn macrobiotische periode, veel sojabonen en weinig vlees. Mijn kennis van producten en koken was toen nog vrij beperkt.

De jaren ’70 waren de jaren van het experimenteren met eten en wilde je uit eten dan was er een Chinees en een pizzeria, dat was het.

Begin jaren ’80 ben ik gaan studeren in Amsterdam.
‘s Avonds aten we vaak met elkaar. We maakten kennis met de Mexicaanse keuken, de Indische, Thaise et cetera. Al die recepten schreven we op in een schriftje, zodat iedereen de recepten van de gerechten had. Ook haalden we ideeën uit TIP magazine. Die hadden we van onze moeders meegekregen.

Tegenwoordig is de eetcultuur totaal anders, laatst zag ik scholieren (AH to go) sushi als ontbijt naar binnen schuiven. Best schokkend, te bedenken dat het maken van (echte) Sushi, voor mij, hogere wiskunde is. Wel is het mooi dat er nu veel producten, smaken, restaurants uit alle windstreken binnen handbereik zijn gekomen.

Mijn toenmalige vriend kon ontzettend goed Indonesisch koken. Dat leerde hij van zijn pianoleraar. De pianoles eindigde vrijwel altijd in de keuken en daarna aan tafel.

We woonden toen in Aalsmeer, in een zelfgebouwd houten huisje met een grote kas en een moestuin, waar we regelmatig etentjes organiseerden, ook in de kas. Er kwamen spontaan vrienden langs en vroegen wat we gingen eten. Dat was altijd erg gezellig en het begin van mijn culinaire loopbaan.

Ik heb Nederlands en Kunstgeschiedenis gestudeerd en werkte in een boekhandel. Een eigen boekhandel was mijn droom, maar mijn vriend zag het niet zitten om naar Bergen in Noord-Holland te verhuizen. Achteraf gezien ben ik hem daar dankbaar voor. Want zijn we samen iets heel anders gaan doen. Begin jaren ’90 vertrokken we naar Frankrijk, naar de Ardêche, waar ik mezelf Frans heb leren koken.

We runden een Table d’hôte en kookten voor groepen, vooral gerechten uit de Franse keuken. Coq au Vin, Boeuf en Daube, mosterdsoep, vissoep en veel gerechten met producten uit de streek en uit onze eigen moestuin. Mijn fascinatie voor eetbare bloemen en streekproducten is in die tijd in Frankrijk ontstaan.

Na 3 jaar samen in Frankrijk te hebben gewoond en gewerkt, zijn we ieder onze weg gegaan. Ik ben gaan werken in de keuken van een hele grote camping. Dat was vreselijk. Van diners bereiden met mooie producten stond ik nu biefstukken te bakken en te frituren.

Tot er op een dag een pakketje werd bezorgd. Een vriendin had een kookboek opgestuurd. Het was het eerste deel van de serie Moro kookboeken.

“Op dit moment woon en werk ik op Texel als cateraar en thuiskok. Ik ben hier mijn eigen versie van een Moro kookboek begonnen. Ik kijk naar de recepten in het kookboek en wissel ingrediënten om voor Texelse producten.”

Hierin staan recepten uit de Zuid-Mediterraanse keuken, Spanje, Noord-Afrika en het Oostelijk Middellandse Zeegebied.

Dit kookboek heeft de doorslag gegeven om anders te gaan koken. Geen Franse keuken meer, wat een goede basis is, maar ook erg traditioneel en weinig vernieuwend. Het was een geweldig kookboek, één grote ontdekkingsreis.

Zoveel nieuwe smaken en ingrediënten, minder vlees en veel groente en kruiden als kurkuma, komijn, koriander. Ik ben me vanaf toen gaan specialiseren in het koken van Zuid-Mediterraanse gerechten.

Op dit moment woon en werk ik op Texel als cateraar en thuiskok. Ik ben hier als het ware mijn eigen versie van een Moro kookboek begonnen. Ik kijk naar de recepten in het kookboek en vervang (niet voorhanden zijnde) ingrediënten door Texelse producten. 

Ik werk hier op Texel samen met Annette van Ruitenburg. Zij is schrijfster van onder andere het kookboek ‘De Smaak van Texel’ en kent alle mooie producten die op het eiland groeien, worden gekweekt, geteeld of geproduceerd.

We organiseren themadiners, zoals ‘Het langste nacht diner’ bij Ecomare, een Texelse Whisky proeverij, diners in de boet bij Schapenboerderij De Waddel, een Eat & Read naar aanleiding van bijvoorbeeld het nieuwe kookboek van de SuriMam.

Ik wil heel graag mensen laten delen in wat ik leuk, lekker en mooi vind. Dat deed ik in Aalsmeer, Frankrijk en nu op Texel.

Mijn favoriete keukengerei is mijn keukenmachine. Die kan ik echt niet missen, maar dat geldt ook voor een goede oven. Je kunt er zo ontzettend veel mee. In de keukenmachine maak ik groente dipjes en ik gebruik hem om groente heel fijn te snijden, raspen, mengen et cetera. De oven is geweldig om gerechten te stoven, poffen en lekker lang en laag te sudderen. En wat voor mij als cateraar erg belangrijk is, dat ik zowel de oven als de keukenmachine mee kan nemen en gebruiken op locatie.

Heb jij ook een favoriet keukengerei en wil jij je verhaal vertellen, mail naar info@smaakvolnh.nl (o.v.v. een kijkje in de keuken) en vertel ons wat jouw favoriete keukengerei is. Misschien zien we jou binnenkort op Smaakvol NH.

VOLG ONS OP INSTAGRAM #SMAAKVOLNH


Alle rechten voorbehouden. Smaakvol Noord-Holland ©