Kijkje in de keuken

Kijkje in de keuken | Joke Boon

Tekst: Smaakvol Noord-Holland Fotografie: Franka Fotografeert

Bij de één is koken er met de paplepel ingegoten en bij de ander komt het koken pas aan de orde wanneer hij of zij op zichzelf gaat wonen.

Waar komt die liefde voor koken of bakken vandaan en wat is het favoriete keukengerei?
Dat zijn de vragen die ik stel aan hobbykoks, mensen met passie voor koken in het item ‘Een kijkje in de keuken’.

De vorige keer bezochten we Gereon de Leeuw en dit keer nemen we een kijkje bij Joke Boon.

Eten was bij ons thuis altijd heel belangrijk.  Mijn moeder kookte uitgebreid, de tafel werd mooi gedekt en we zaten met het hele gezin lang aan tafel.

Een belangrijke reden hiervoor is dat mijn moeder als kind heel bewust de hongerwinter heeft meegemaakt. Zij heeft als kind zo’n honger gehad, dat ze zich toen heeft voorgenomen om nooit meer honger te hebben en altijd lekker te eten.

Iedereen zat altijd echt te genieten, behalve ik. Toen ik vier jaar oud was, zijn mijn amandelen eruit gehaald. Daar is helaas een infectie bijgekomen en daardoor ben ik mijn reukvermogen verloren, dat heet anosmie. Normaal gesproken hebben kinderen tot hun vierde soms moeite met eten, vinden eten niet lekker et cetera. Dit begon bij mij na mijn vierde. Ik lustte niks meer.

Als je weet dat reuk voor ruim 90% je smaak bepaalt is dat ook niet zo gek.

Lang heb ik gedacht dat iedereen ander eten kreeg dan ik. Ik kroop graag bij mijn moeder op schoot, je zag haar zo genieten van het eten dat ze had gemaakt, dus dat moest wel lekker zijn.

Jaren heb ik van mijn moeders bord gegeten. Ik verwachtte dat het lekker smaakte en later tijdens een onderzoek kwam ik erachter dat verwachting medebepalend is voor je smaakbeeld.

‘Doordat ik niet kan ruiken liep ik ook tegen andere dingen aan, vervelende dingen, zoals veiligheid.’

Ik heb altijd geëxperimenteerd hoe ik mijn eten lekkerder kon maken. Ik kleurde mijn eten met ketchup, kerrie of paprikapoeder en ik stond steeds vaker in de keuken om de gerechten zo te maken dat ik ze ook echt lekker vond.

Eten was ook een vorm van communicatie bij ons thuis. Door zelf de keuken in te gaan en mijn eigen gerechten te maken, kon ik ook weer deelnemen aan de gesprekken. Ik hoorde er weer bij. Ik kon ook weer vertellen over de gerechten die ik had gemaakt wat het is, hoe ik het heb gemaakt et cetera.

Doordat ik niet kan ruiken liep ik ook tegen andere dingen aan, vervelende dingen, zoals veiligheid. Bij veel facetten in het leven speelt reuk een grote rol. De antwoorden op de vragen die ik had, die kon niet vinden. Waarop mijn man zei waarom schrijf je zelf niet een boek.

Dat heb ik gedaan en dat is mijn eerste boek geworden ‘Het Mysterie van de Reuk’. Hiervoor heb ik 4 jaar onderzoek en literatuuronderzoek gedaan. Iedereen die zich beroepsmatig bezighoudt met ruiken en het reukvermogen heb ik gesproken, maar ook mensen die net als ik hun reukvermogen zijn verloren.

Ik heb mijn recepten opgeschreven, ik dacht in eerste instantie voor mensen die ook geen reukvermogen meer hebben, maar toch heel smaakvol willen eten, maar toen bleek dat mensen die gewoon kunnen ruiken mijn gerechten ook heerlijk vonden. Dat komt omdat mijn gerechten veel smaak hebben, een mooie kleur en een duidelijke structuur.

Mijn eerste kookboek ’Smaakvol en Gezond eten met al je zintuigen’ viel dus niet alleen bij mensen zonder reukvermogen in de smaak.

‘Geur is heel erg met herinneringen verbonden. Ook de geur van draadjesvlees, hachee of speculaas roept vaak herinneringen op.’

Vroeger heb ik regelmatig samen met mijn moeder gekookt en geleerd hoe zij bepaalde producten klaarmaakt. En ook ik heb weer veel met mijn kinderen in de keuken gestaan. Elke keer als we dan wat gingen maken van appeltaart en koekjes tot spaghetti, dan zei ik ruik goed, want dit herinner je je later.

Geur is heel erg met herinneringen verbonden. Ook de geur van draadjesvlees, hachee of speculaas roept vaak herinneringen op.

Ik werd ’s nachts vaak wakker met een idee in mijn hoofd. Dan ging ik gelijk de keuken in, want als je dingen graag wilt doen, ja dan moet je gewoon op tijd opstaan.

De kinderen gingen soms met de gekste ontbijtjes in hun buik naar school. Laatst vertelde mijn zoon dat als hij curry ruikt, dat hij dan aan mij moet denken. Hij werd vroeger ’s nachts even wakker van het stommelen in de keuken en hij rook dan altijd de geuren die uit de keuken naar boven kwamen.

Als je vraagt wat kun je het beste proeven, dan is dat de Indonesische en Indiase keuken, de curry. Zij zijn meesters in het gebruik van kruiden. ik kan heel veel kruiden niet proeven, maar wel voelen. Er is namelijk nog een zenuw die tussen je neusbodem, tanden en kiezen loopt, maar ook naar je ogen, de drielingzenuw.

Daarmee kun je mosterd, munt, gember, mierikswortel en wasabi voelen. Daar speel ik heel erg mee, zodat je eten ook kunt voelen. En eten moet visueel heel aantrekkelijk zijn. Mijn kookboek ‘Koken met Kleur’ is hierdoor ontstaan.

Mijn andere kookboeken hebben weer totaal andere redenen hoor. Het kookboek ’Bonen’ bijvoorbeeld. Ik liep iemand tegen het lijf en die vertelde dat ze elke dag wel bonen zou kunnen eten.

Vroeger toen ik jong was aten wij zelf ook veel peulvruchten en verder 2x per week vlees en 1x per week vis. Ik vind het ook heerlijk, dus ben elke dag iets gaan maken met bonen en geprobeerd er zoveel mogelijk variatie in te brengen. Elk recept heb ik opgeschreven en dat is uiteindelijk het kookboek geworden.

En het idee voor mijn kookboek ‘ De Vega Optie’ die net uit is, kwam van Willemijn, mijn uitgeefster. Zij liep al een tijd lang rond met het idee om een boek te schrijven over vleesvervangers.

Zij heeft mij gevraagd om het te schrijven. Dat idee, dat kookboek, paste mij prima, als kind ben ik meerdere keren vegetariër geweest, mijn kinderen ook, mijn dochter sinds haar zevende en mijn zoon op en af, en ook heel bewust bezig met het milieu. Voor Smaakvol Noord-Holland heb ik de vega satéburger met pindamayonaise uit dit kookboek gemaakt.

Favoriete keukengerei: De keukenmachine, de Magimix.

Die is echt ideaal. Ik heb er een paar om zeep geholpen, wat bijna niet kan, maar ik gebruik hem zo vaak. Eigenlijk ben ik iemand voor een professionele keukenmachine, dus nu heb ik er net één onder de professionele. Een keukenmachine is ontzettend handig, ik gebruik hem voor van alles.

Ik maak er deeg in, rasp, maal en wat ik zo voor jullie ga maken, maak ik ook in de keukenmachine. Je kunt er alles mee, ik heb trouwens ook alle hulpstukken erbij. Het liefst zou ik een hele grote keuken hebben, maar de recepten die ik maak zijn natuurlijk ook voor mensen met kleine keukens en zonder flitsende apparaten. Het moet voor iedereen maakbaar zijn.

VOLG ONS OP INSTAGRAM #SMAAKVOLNH


Alle rechten voorbehouden. Smaakvol Noord-Holland ©